Enitro

Waterschapen geven al langer aan dat bij de zuivering van rioolwater als neveneffect het sterke broeikasgas lachgas of distikstofoxide gemaakt wordt. Dit gas komt voornamelijk vrij bij de biologische behandeling van stikstof in het zogenoemde rejectiewater. Meer dan de helft –in CO2-equivalenten- van de broeikasgasemissies van en waterschap komt voor rekening van dit lachgas. Daarnaast is de huidige verwerking van stikstof in het water destructief: er worden geen waardevolle producten bij gewonnen.
Dat laatste aspect geldt ook voor de verwerking van dierlijke mest, zoals door een van de projectpartners Fennenoord ervaren: de (in een verder schone water/ammonia mix teruggewonnen) stikstof laat zich vaak moeilijk verwaarden.
In het project Enitro wordt onderzocht of met elektrolyse van ammoniak in het water van een rioolwaterzuivering –specifiek de deelstroom die aangeduid wordt met de term ‘rejectiewater’- een techniek beschikbaar gemaakt kan worden waarmee de productie van lachgas volledig voorkomen kan worden, terwijl waterstofgas geproduceerd wordt dat kan bijdragen aan de productie van groen gas.
Meer specifiek wordt de indirecte elektrolyse van ammoniak onderzocht. Dit proces maakt optimaal gebruik van de samenstelling en eigenschappen van het rejectiewater.
Samen met Waterschap Noorderzijlvest zijn er verkennende experimenten gedaan. Hieruit is gebleken dat de techniek werkt, maar het is nog onduidelijk of ze zich laat inzetten voor een proces op grotere schaal zoals bij een waterschap noodzakelijk. Dat wordt onderzocht in dit project. Na afloop moet duidelijk zijn hoe een pilotinstallatie op locatie bij Waterschap Noorderzijlvest eruit moet zien.
Als de techniek werkt, kan ze ook gebruikt worden bij de verwerking van mest tot waardevolle producten.
In potentie is de techniek wereldwijd van waarde voor (riool)waterzuiveringsinstallaties en kan ze daarnaast zowel nationaal als internationaal een rol spelen bij projecten voor verwerking en verwaarding van mest.