Kunst van een intake – Hoe fysiotherapeuten de richtlijn lage rugpijn vertalen naar praktijk en patiënt

De eerstelijns fysiotherapeutische zorg in Nederland staat onder druk door stijgende zorgkosten, personeelstekorten en een toenemende complexiteit van zorgvragen. Binnen dit kader vormt lage rugpijn een belangrijke zorgvraagstuk vanwege de hoge prevalentie en substantiële maatschappelijke impact. De huidige KNGF-richtlijn Lage rugpijn, gebaseerd op het biopsychosociale model, benadrukt het belang van persoonsgerichte communicatie en gedeelde besluitvorming. De vertaling deze richtlijnaanbevelingen naar het dagelijkse intakegesprek blijkt echter uitdagend, terwijl juist dit gesprek richtinggevend is voor het verdere zorgtraject. Richtlijnen formuleren wat wenselijk is binnen de zorg, maar geven onvoldoende inzicht in hoe fysiotherapeuten gesprekken over gezondheid en gedrag daadwerkelijk voeren, welke
vaardigheden hiervoor nodig zijn en welke barrières zij ervaren.
Dit ontwerpgerichte onderzoek heeft als doel te komen tot een gedeelde vraagarticulatie voor toekomstbestendige gespreksvoering bij lage rugpijn. Het richt zich op inzicht in
hoe stagebegeleidende fysiotherapeuten hun intakegesprekken vormgeven, welke factoren dit handelen beïnvloeden en welke behoeften bestaan bij zowel professionals als patiënten. De focus op stagebegeleiders is bewust gekozen vanwege hun sleutelrol in het verbinden tussen opleiding en beroepspraktijk.
Methodologisch volgt het onderzoek een driefasen mixed-methods design, ingebed in het design thinking-raamwerk, waarbij de empathize- en define-fasen worden doorlopen. In de empathize-fase wordt het actuele handelen van fysiotherapeuten gekwantificeerd aan de hand van circa 50 audio-opnamen van intakegesprekken, en verdiept met semigestructureerde interviews. Hierdoor worden zowel observeerbaar gedrag als de onderliggende overtuigingen, afwegingen en contextuele determinanten in kaart gebracht, ondersteund door gedragswetenschappelijke raamwerken.
In de define-fase worden de verzamelde inzichten in co-creatie met fysiotherapeuten, patiëntvertegenwoordigers, docenten en experts geïntegreerd binnen focusgroepen. Dit leidt tot een expliciete, gedeelde probleemdefinitie en een set ontwerpvragen die richting geven aan vervolgontwikkeling in zowel praktijk en onderwijs.
Het onderzoek wordt uitgevoerd binnen een landelijk consortium van hogescholen en voldoet aan geldende ethische richtlijnen en methodologische kwaliteitsstandaarden.