Smart spares voorraden

Reparatiebedrijven voor consumentenproducten ontvangen defecte producten, zoals fatbikes of elektrische tandenborstels, die -indien mogelijk- worden gerepareerd. Voor deze reparaties zijn onderdelen nodig, die afkomstig kunnen zijn uit nieuwe voorraad of van andere defecte, maar niet-repareerbare, producten. In het geval van nieuwe onderdelen kunnen traditionele voorraadmodellen worden toegepast om de juiste bestelmomenten en -hoeveelheden te bepalen. Echter, wanneer onderdelen ook worden “geoogst” (geharvest) uit niet-repareerbare producten, ontstaat onzekerheid over voorraadbeheer en bestelmomenten. Het is immers niet van vooraf bekend op welk moment een niet-repareerbaar product binnen zal komen en welke bruikbare onderdelen hieruit “geharvest” kunnen worden. Harvesten betekent hier dat onderdelen van het product eruit gehaald kunnen worden voor hergebruik. Deze geoogste onderdelen worden toegevoegd aan de bestaande voorraad, waardoor de voorraad kan toenemen zonder dat er een bestelling is geplaatst. Zonder aanpassing van de bestelstrategieën kan dit leiden tot overmatige voorraden en dat is niet wenselijk, zeker wanneer de vraag naar bepaalde onderdelen afneemt, bv. omdat ze alleen compatibel zijn met oudere producttypes. Er is tot op heden weinig onderzoek gedaan naar voorraadbeheerstrategieën (bestelmomenten en -hoeveelheden) die rekening houden met component harvesting. Dit onderzoek richt zich op het verkrijgen van meer inzicht in voorraadbeheer onder deze nieuwe, hybride aanvoercondities.