Stille impact, een artistiek onderzoek naar resonantie binnen sociaal-artistieke praktijken

Impact wordt meestal onderzocht na afronding van een sociaal-artistiek project. Dit KIEM-onderzoek richt zich op het zichtbaar maken van stille impact op deelnemers, uitvoerders en omgeving tijdens een project: subtiele, tussentijdse en lichamelijk ervaren veranderingen die essentieel zijn in sociaal-artistieke praktijken, maar vaak onzichtbaar blijven. Veel gebruikte, talige impact-instrumenten sluiten niet aan op deze processen, waardoor betekenisvolle verschuivingen wel voelbaar zijn, maar moeilijk te verwoorden.
In dit onderzoek benaderen we stille impact als een vorm van resonantie. In lijn met Hartmut Rosa’s resonantietheorie (2019) wordt resonantie opgevat als een belichaamde ervaring die ontstaat door ontmoeting en afstemming. Deze voor-talige, onverwachte ervaringen vormen de kern van dit ontwerpgerichte onderzoek dat als doel heeft om manieren te ontwikkelen om inzichtelijk te maken hoe deelnemers zich in sociaal-artistieke processen tot elkaar, hun omgeving en het proces zelf gaan verhouden.
Aanleiding voor dit onderzoek is de groeiende behoefte onder stakeholders aan innovatieve impactinstrumenten die de betekenis tijdens het uitvoeren van sociaal-artistieke trajecten kunnen blootleggen. Samen met betrokkenen uit de geselecteerde projecten ontwikkelen we hiervoor werkvormen waarmee zichtbaar gemaakt kan worden wanneer resonantie ontstaat, hoe ervaringen richting geven aan keuzes tijdens een project en hoe kleine bewegingen gezamenlijk betekenis vormen. Impact wordt hierbij opgevat als beweging in een ecologie van relaties en handelingen, wat inzicht biedt in welke sociale doelen worden bereikt en welke vervolgstappen passend zijn in een specifieke context.
Het onderzoek wordt uitgevoerd door artistiek onderzoekers van het lectoraat Image in Context (Hanzehogeschool Groningen) in samenwerking met sociaal-artistieke partners die beschouwd kunnen worden als innovatieve impact-organisaties, en met maatschappelijke stakeholders die brede deelbaarheid van impact-uitkomsten belangrijk vinden. Aan de hand van twee lopende trajecten van Buro MIX en Kunstpunt Groningen onderzoeken we hoe stille impact collectief kan worden herkend, gevolgd en gedeeld binnen én buiten de kunstsector.